از مكّه تا چاه ابن مرتفع « 1 » و از چاه ابن مرتفع تا قرن المنازل « 2 » كه دهى است و مردم يمن از آنجا محرم مىشوند ، راه از آنجا به سمت راست بسوى طائف مىرود . و كسى كه از مكه قصد طائف كند به عرفات « 3 » مىآيد . از آنجا به بطن نعمان « 4 » مىرسد كه كوهى است و به آن نعمان السحاب گفته مىشود ، چون ابرى دائما روى آنست . سپس از گردنه‌اى بالا مىرود . وقتى كه بالاى آن رسيد ، به طائف مشرف مىگردد ، و از آنجا سرازير مىشود ، و از يك گردنه كوتاه ديگرى كه تنعيم طائف « 5 » ناميده مىشود ، بالا رفته ، ( پس از آن به طائف مىرسد ) « 6 » . از غمره راه بسوى يمن مىپيچد . از غمره تا جدد « 7 » دوازده ميل . و جدد جايگاه پست و محل تقسيم كاروانهاست . و در آن جز يك چاه آب چيز ديگرى نيست . و نخلستان و مزارعى دارد كه با شتر آنها را سيراب مىكنند « 8 » . و آن جايگاه يسر « 9 » غلام عثمان بن عفّان است . از جدد تا فتق « 10 » . از فتق تا تربه « 11 » ، و آن ده بزرگى است كه در آن چشمه‌هاى آب جارى است . و كشتزارها دارد ، و آن ده خالصهء غلام مهدى « 12 » است .

--> ( 1 ) Birlbn al - Mortafic ، ( 2 ) Qarn al - Manazil ، ( 3 ) cArafat ، ( 4 ) Nacman ( 5 ) Tancym de Taif ( 6 ) قسمت داخل پرانتز در متن عربى كتاب افتاده ، امّا در ابن رسته آمده است . ر ك به ترجمهء الاعلاق ، ص 215 . ( 7 ) Djadad ( 8 ) اين شتران را نواضح مىگفتند . ر ك ترجمهء البلدان ، ص 92 . ( 9 ) Yasar ( 10 ) Fotok ( Futuq ) ( 11 ) Toraba ( 12 ) منظور مهدى ، خليفهء عباسى است .